E mängge wott in d Zuekunft gseeh:
Gits Sunne oder äntlig Schnee ?
Wie wääiht dr Wind, uss weeler Richtig ?
Die Froog isch au polytisch wichtig.
Drum duet men als en Umfroog staarte
und scho wird glaar, was me kaa erwaarte.
E Schwyzer waiss doch, was er will !
Wirds haiggel, blyybt er lieber still...
Doch frogsch en: Wo isch s beschte Land ?
Denn rieffen alli mitenand,
eb Bebbi, Ziircher oder Bäärner,
eb Gämfer, Bindner und Lozäärner:
Am scheenschte isch s halt in dr Schwyz !
Dasch s bescht Land, wo s je hets gits !
Und frogsch: Wo wuurdsch suscht aanegooh ?
Heersch sicher: "Jä nai, ych blyyb doch doo !
Lueg numme die Landschaft mit Bäärgen und Yys,
mit Wälder und Seeä, s rainscht Paradyys !
Und gseehsch dä Ryychdum, die Infrastruggduur,
die brächtige Hyyser und die Kultuur !
Und erscht no die Lyt mit straahlendem Bligg,
kumm, loos, wie si singe und juchzge voor Gligg !"

Wie goohts dr, Fritz ? - "Me kunnt dervoo...
Ha Kopfweh hitt - ha ebbis gnoo.
I glaub, gescht han y vyyl z vyyl gässe
und denne bin y halt z lang gsässe
und jetze gspiir y no dr Föön..."
Und soo goohts wyter - ai Geklöön.
Wie goohts dr Friida uss dr Dalbe ?
"Jo waisch, s isch hitt halt nimm wie albe.
Ganz arm bin y draa, s zieht mr kalt um d Oohre:
Vo acht Millioone han y zwai verloore.
Jä, Styyre zaahl y mit groosse Noote,
will d Bangge wangge und s Ghaimnis verroote."
Wie goohts em Franz in sym Vier-mool-Vier ?
Dä schimpft bim Pändle wien e Dier:
"Die bleede Umwältaggtivischte,
die gheeren alli grad in d Kischte !
Wie sell y mit mym braite Kaare
jetz uff däm Wasge-Ring no faahre ?"

So joomeren alli vo A bis Z,
will jeeden ebbis z joomere het.
Die ainte joomeren iibers Gwicht,
die anderen iiber e Wätterbricht.
Sii joomeren iiber e Bus und s Dram;
ganz schregglig deents bim Fäärnseehprogramm.
Sii joomeren iiber d Geothermyy,
s kennt aaber au d Koohlen und d Käärngraft syy.
Waisch, d Hauptsach isch - es deent banaal -
dass s Glyyma stimmt im Jammertaal.
Dr Händy-Freak het z weenig Antenne;
dr Feschtnetz-Fään ka wäg dääne nit penne.
Lamänto gits immer bim Thema Grach,
derbyy wäär dr Läärm jo gaar kai Sach:
E Fluug an d Sunne steert die nit fescht,
wo sälber drinn hogge - als Feeriegescht.
E Paarty am Rhyy finde die halt nit scheen,
wo nie an soone Feschtli geehn.
Drum joomeret iirgendain pauseloos
bi jeedem Maa, wo me gheert uff dr Strooss,
und iiber die Junge, wo nimm sinn wie friehner,
und iiber die Fraue, wo lache wie d Hiehner,
und au iiber die, wo so Schleyer draage
(diräggt mecht me s aaber lieber nit saage).
Me joomeret iiber die Minarett
und dass es z weenig Parggblätz het
und iiber die vyyle Kiirche, die lääre,
und duet sich au iiber s Rauche beschwääre.
Me joomeret iiber die vyyle Verbott
und dass me meeh Muet und Freyhait haa sott
und schimpft iiber d Regierig und die ganz Polytigg;
(Polytigger findet jo kuum aine schygg...).

Bim Joomere hänn mir gaar kai Gryyse,
bim Joomere kasch uns nyt bewyyse,
do sinn mir aifach Spezialischte;
me kennt fascht saage: Joomer-Purischte.
Mir hänn ys do dänggt, das Talänt miesst me nutze,
um d Konkurränz vo dr Pyschte z butze.
Drum schleen mir jetz e Wettkampf voor,
villicht in ebbe zwai, drei Joohr:
E Siig an dr Joomer-Wältmaischterschaft
wäär guet fir s Gmiet und gäbt neyi Graft !
Dr Wääg deerthii isch sicher nit lyycht,
doch wenn me draa glaubt und dr Geegner nit schyycht,
isch Vyyles meeglig und am Änd
het me dr Maischterpokaal in de Händ.
D U17 hett e Voorbild greiert
und staarggy Ussländer integriert;
au die hänn nämlig - wie me so gheert -
nach kuurzer Zyt bi uns joomere gleert.
Und wenn mir nit gwinne - das wäär fataal -
denn wäär s wie im Schutte dr Wettskandaal !
Die Wunde kennt dr Gaddhafi haile,
dä wuurd gäärn hälfe, d Schwyz uffzdaile.
Die letscht Optioon kennt no die doo syy;
die wäär ganz aifach: Mir seehn s äntlig yy
und heeren uff - s isch nämmlig Zyt -
Das eewige Joomere bringt doch nyt !

Was mache d Lyt, wenn si nit grad schaffe ?
Ganz glaar, denn dien si Fäärnseeh gaffe !
Pro Daag sinn das maischtens meh als drey Stunde,
het kiirzlig e Gscheiten uusegfunde.
En andere waarnt, dr Ranitzki Reich:
"Am Fäärnseeh kunnt jo numme Saich !
Die T-V-Koscht macht digg und blaich
und d Häärze hart und d Biire waich."
Wenn daas soo stimmt, stoohts schlächt um d Äärde.
Y haa my au gfrogt, was uss miir sell wäärde.
Voor Angscht han y denn halt jeedi Nacht
e Boogen um my Kischte gmacht.
Die Hemmige sinn jetz iiberwunde:
Ganz dieff im Sänder-Dschungel unde
han yych die 3Plus-Päärle entdeggt,
wo myni Gaischter wiider weggt.
Am Määntig mues y s aifach haa,
und denn lueg i au d Wiiderhoolig aa:
Die Sändig vo ledige Buure, wo druure,
und Fraue, wo uff e Gläägehait luure,
isch heerlig und zaigt unsri schwyzer Wält
mit Kuehställ, Traggdoore und kain redt vom Gäld.
Wenn dr Amor denn trifft, denn juchzget my Häärz,
und wenn er verfäählt, spiir y fuurchtbaare Schmäärz.
Do läbt e helvetischi Traditioon;
fascht humanitäär isch die Missioon:
Isch zletscht sone Stadtfrau zum Umzuug berait,
gewäährt me're groossziigig d Freiziigigkait.
Die isch denn sogaar im Blocher rächt.
"Mir au !" niggt schnäll dr Ueli, dr Gnächt.
Liebs Fäärnseeh, waisch, soo Zyyg wänn mir gseeh !
Dasch Naahrig, wo schmeggt: Bring ys no meeh !
Hilf zämme z fiehre, was zämme gheert,
au wenn sich ai Dail e bitzeli weehrt.
Hilf dääne, vo Rieche bis Duggige hinde,
hilf dääne, wo sueche, das Gsuechte z finde !
Dr mentschlig Gwunder losst sich nit stille;
das Sändegfääss kasch fascht nit fille.
Zem Byspiil luegt doch jeede Lappi
"E Stadt suecht..." no Wäähler fir iihre Stapi.
"Regierigsroot, blass, suecht..." in alle Gasse
e Bolizeyscheff, wo iihm kennt basse.
"Scheff I-W-B suecht..." no meh Gäld zem Fyyre;
"Mänädscher, aarm, suecht..." e Gmain oohni Styyre.
"E Rodscher, ainsam, suecht..." syni Frinde,
die kaan er denn au in Wollerau finde.
So hilft me de Lute und de Lyyse
perseenlig und flott dur iihri Gryyse.
Jetz kenne all die vertschubblete Bangge
scho glyy wiider neyi Hoffnige tangge,
wenn s haisst: "My Bangg suecht..." e Superstaar
mit groossem Häärz - als Kredit und in baar.
Ganz äähnlig isch d Laag, aber d Hoffnig isch gring,
bi "Schwimmer im Rhyy suecht..." e Rettigsring;
dä macht wägem Stadtbild sy letschte Daucher.
"E Paffer, dr letscht, suecht..." e Heehli fir d Raucher.
Bi "CERN-Forscher suecht..." doo draiht sich doch
au alles um sone schwarzes Loch.
Mit V-B-S suecht..." will me niemerts schluuche,
will die deert scho meeh hänn als si bruuche.
Au d Waisehuus-Sändig isch noonig buecht,
will deert nit ganz glaar isch, wäär waas suecht.
Es deehnt zwoor eenter wien e Lappaalie:
S haisst, "D Bäähnler sueche..." e Zuug uff Itaalie.
Mit "Wirschtli suecht..." kennt me Sändige fille;
dr Glepfer bruucht äntlig e neyi Hille.
Genau so Gschichte wämmer gheehre,
die dreeschten ys alli in dr Myseere.
Mit jeedere Staffle hilft me de Schwache
und kaa sen esoo wiider stergger mache.
Lueg, d Buure leehre sich sälber z weehre
und dien sich uff aimool unghyyr vermeehre.
Do bruuchts e Hiiwyys in aigener Sach:
Au d Fasnachtsentwigglig isch eenter schwach.
E Dambuur-Männli findet genau
wie s Buurebiebli fascht kai Frau.
Die Speezies doo isch stargg bedrooht;
wenn s wyter so gooht, isch d Fasnacht glyy doot.
Worum die verschwinde, noodysnoo,
das haan y als Ghaimnis - top secret ! - vernooh;
Bim Drummle iebe mien die soo draa;
nit Aine het Zyt fir d Liebi ghaa !
Jetz halt y aaber my Raffle;
s isch lengschtens Zyt fir die letscht Staffle.
Die lauft nummen aimool jeedes Joohr,
und s kunnt aim fascht no sältener voor:
Ab Määntig drei Dääg und eenter lokaal
beleggt si bi uns sofort jeede Kanaal.
Die Sändig isch faarbig, lut und romantisch,
voll Kunscht und mänggmool au dilettantisch.
Do gits kai Schimpfe und kai Flueche,
do gits kai Griible und kai Sueche,
do finde Pfyffer, mit haiterem Bligg,
und Dambuure, säälig, iihr Fasnachts-Gligg !

Miir, die Vertschubblete, nit ganz alli ledig, sueche...
no Vordrääbler, Pyffer und Dambuure.
Wottsch in Zuekunft bi uns yystooh,
muesch unseri Bydritts-Syte uffschlooh !